Nu verkrijgbaar: "De Mid Spigg 10 cm"

Start
Omhoog
Hoofdmenu
Nieuws
Producten
Reviews
Winkeliers
Bestellen
Vissen met een visgids
Movies
Fotogalerij
Dé club van 100
Het PML Team
Contact
Links

In de gesloten tijd naar Zweden…

Als het weer gesloten tijd is, is het weer de tijd om alles weer op orde te zetten. Thuis de klusjes die blijven hangen te klaren…..en op vistrip te gaan. Wij hebben deze keer gekozen om ons geliefde land terug aan te doen…. Zweden.

Wat willen we nog meer, goed snoekwater, mooie omgeving en een schitterend land. Kris heeft iets geregeld met een Zweedse dame, ze laat weten om naar een eiland te rijden en daar de weg te volgen tot je niet verder meer kan. Ze geeft geen adres of postnummer, ik vind het maar wat vreemd….maar Kris vertrouwd het zaakje!

Mij lijkt het meer op een oplichting, alleen dat we het geld daar pas aan haar moeten betalen. Maar goed, we gaan er voor en na een dikke 12 uur rijden komen we op een afgelegen eiland.

We zijn nog eerst bij een oude bekende gestopt, Gunnar…dit was de man die we afgelopen najaarstrip hebben leren kennen. Hij is de man achter ‘Pike Strike Sweden” een gids service in de plaats Nattraby.

Hij weet ons te vertellen dat de vangsten drastisch achteruit gaan, met het tellen van de week worden de vangsten minder. Wel wat dikke en mooie vissen achtervolgen je aas maar een aanbeet komt er niet van.

We hebben de nummer van Hellen gevraagd en Kris heeft haar kunnen bereiken. Zij heeft ons vertelt dat we het eiland ten einde moeten rijden. Daar zal ze op ons wachten….. De weg gaat van verhard over in een zandgrindpad en op het einde aan het water staat een dame te zwaaien…..

Als we korter komen springt er plots een man uit de struiken….. LAP!! Nu is het gebeurd!!!! Ik stop de auto en Kris springt er meteen uit…..”Hello, I'm Hellen!” “Dat is de vrouw waar ik je over sprak ”weet Kris me te vertellen. En dat is de man van Hellen. Ze vragen of ze moeten helpen bij het uitladen van de boot!!

Neen, we willen eerst zien waar we zitten en of we de boot naast het huis kunnen zetten. “Het huis is aan de overkant!” zegt de Zweedse dame trots….. MILJAARDE….de auto zit vol met meuk, de boot ook wat nu??? Alles bij in de boot laden en dan traileren…… “Hier kan je traileren” zegt ze en wijst naar een open stukje in het riet.

Het is net een 50 cm diep en tussen het riet door ,je  zakt tot aan  middel in de drab……En wat een stank, net of je in een prutput staat!!

De auto staat aan de overkant,het is er maar 50-100 cm diep….

De vrouw komt niet meer bij van het lachen als ze ziet wat we allemaal meesleuren. “Wij nemen altijd de roeispanen!!” weet ze ons nog te vertellen. “Zullen we racen…. jij met je roeispanen en wij met de 75 horsepower?”, vraagt kris.

Om op een eiland te zitten hadden we niet verwacht, laat staan op voorbereid. Geen extra tank voor benzine bij, verlengsnoer wel maar niet zo lang, hoe gaan we de boot afdekken als het regent 's nachts???!!! De mensen helpen ons wel voort en tegen het einde van de dag is alles opgelost.

Het huis voor deze week en het boothuis,daar achter zijn de visgronden.

Het is de rust op aarde, je hoort helemaal niets….enkel de vogels. Dat alleen maakt al een speciale indruk op ons…….rust!! En de natuur is al even overweldigend!!

De rust op aarde, immens verschil met je dagelijks bestaan!

Eerst wat eten en dan over tot de orde van deze week, VISSEN!!! We gaan voor enkele uurtjes het water op, een beetje verkennen. De GPS doet een beetje vreemd, hij laat geen dieptelijnen zijn en stenen al helemaal niet. Ik vraag aan mijn maat of hij de kaart van Zweden in het toestel heeft gestoken?!

“Jaaaa, ik heb deze er niet uitgehaald!” Ik kijk of het waar is……”Navionics -Ierland en Nederland” “Dan ligt ze nog op de kast”, weet hij me te vertellen.

Dat is minder, nieuw gebied…..veeeeel rotsen en dan zonder GPS….ik wil niet de zweden ervaring overdoen van enkele jaren terug. De tracklijnen van vorige keer staan er nog wel op, dus we komen weer een heel eind.

De stek het dichtsbij moet vis opleveren, we gaan voor blauw en zilver, de kleuren die het goed deden in het najaar….. Niets is minder waar, een totaal andere kleur. We zien ook dat grote vissen het aasje volgen om daarna terug te keren. Dat belooft wat voor de komende dagen!!

Helemaal niet verwacht!!!!

Vandaag is het de eerste dag volledig vissen, de verwachting is hoog. We hebben gisteren de kaarten bestudeerd en de nodige stekken gemarkeerd. Ondiepe stekken met riet op de achtergrond of de nodige vegetatie….. Shallow Buster Jerks zijn hier de uitkomst, het is een halve tot een meter diep en vissen onze weg zo naar het diepere deel van de stek.

Vandaag is het eigenlijk niet meer dan verkennen waar en hoe, zodat we met slecht weer de nodige stekken in de buurt hebben. Er is sprake van een storm in de loop van de week.

De eerste vis is een feit…. niet echt een mega snoek maar toch.

Niet alleen de jerkbaits zullen hun werk moeten doen maar ook met de streamer willen we de nodige snoeken vangen. De bedoeling is dat we met de boot naar de ondiepe baaien trekken om daarna de baai al wadend af te romen.

Bij de eerste baai wil ik meteen over boord springen om met de vliegenhengel aan de gang te gaan. Voor ik tot de actie over ga, bedenk ik me….. Ik laat me rustig overboord glijden en hou contact met twee handen op de rand van de boot.

Zodra ik de bodem raak…. schiet ik tot mijn middel in de modder, en wat voor modder. Stinkende zwarte drab die net als klei aan je bak blijft hangen. Gelukkig kan ik het meteen weer afspoelen. Op de ondiepe platen komen we meerdere mooie snoeken tegen, ze volgen de Jerk maar laten hem met rust.

Het is zoals Gunnar ons verteld had….we zouden grote vissen zien, maar vangen is een ander ding! We moeten meerdere baaien en ondiepe platen aandoen alvorens we al wadend kunnen vissen….

Nu kan eindelijk mijn honger gestild worden….

Al de baaien zijn donker van kleur en dat garantie op modder, dikke vieze drab!!! Gelukkig kunnen we nog wel van uit de boot een visje vangen. Op sommige stekken liggen ze nog met meerdere bij elkaar.

Het lijkt wel of we snoepjes kunnen graaien uit een volle snoepbokaal. Elke worp levert vis op, en als de één snoek mist ligt er wel een andere klaar om de Buster Jerk tussen de kaken te nemen voor hij aan de bootrand komt. Overdag nemen de “big boat” en in de avond wordt er terug overgeschakeld naar spierkracht.

Dat is het mooie aan dit eiland, na het eten nog wat vissen op de plas aan de overkant….. Een ondiepe baai van 50 cm tot 1 meter water en omringt met riet en planten. In de avond komen de kleine visjes de baaien binnen en is er volop actie te beleven.

Met de zware motor heb je hier niets te zoeken,rotsen….stenen en ondiep gebied!

En waar de aasvis is zit natuurlijk de “Predator “…… Opnieuw komt de Buster Jerk Shallow tot zijn recht…of de streamer met een floating line.

 

Een stekje uit de duizend……zou je denken.

Eerst een goede nachtrust om daarna weer op pad te gaan… We worden gewekt door de nachtegaal, dat hebben we niet bij ons thuis. Een natuurlijke wekker in de vorm van vogelzang…. Vandaag opnieuw ondiepe baaien uitpeuteren en zoeken naar de kapitale snoeken.

Het valt ons wel op dat 's nachts het waterpeil behoorlijk zakt, ondanks dat er geen tij op de Oostzee zit. Hebben ze ons dan toch voorgelogen?! Elke morgen moet de Marcraft los trekken alvorens we kunnen instappen en vertrekken.

We kunnen hem er ook met de honda75 aftrekken maar dan krijgt de motor toch het nodige zand en troep binnen, en dat is net niet wat we willen. Het is hetzelfde als de dag ervoor, zoeken en zoeken….

Op een groot plantenbed blijven we wat langer hangen, hier moet toch snoek zitten!!! De ondiepe stukken worden nu toch wel te ondiep en waar we enkele dagen geleden nog konden komen is het niet meer mogelijk.

Hier konden we van de week nog makkelijk over….!?

Op het ondiepe stuk weet ik een éérste mooie volger mee te krijgen, daarna gevolgd door Kris …. “Dat moet toch lukken om hier een snoek te vangen !!!!!” hoor, ik Kris mopperen. Hij krijgt kleine beetjes van een vis, laat de Buster even hangen en slaat dan hard aan. Zijn eerste metervis in Zweden dit jaar.

Net een meter vis!!

Nu de vissen zo voorzichtig zijn moeten we alles uitsluiten en de haken worden dan ook behoorlijk scherp gehouden. Elke misstap is nu teveel en kan je vis kosten, aan de dingen die je kunt verhelpen moet je ook iets doen!!!

Ze volgen de jerkbait tot aan de boot en blijven dan weer hangen, een Musky visser weet wel wat we bedoelen. Enkele een Musky truck helpt hier niet bij, de bekende “figer 8”.

 

De haken moeten vlijmscherp worden gehouden, alles MOET perfect zijn.

Ook de Zweedse vissers moeten werken voor een vis, ze vissen zelfs nog sneller over de meeste stekken. Zonder Electro of wat dan, enkel met een tweetakt motor en roeispanen. Ze vissen ook nog meestal met de bekende polyester boten die dag in dag uit buiten liggen. Maar als de vis niet wil ……lukt niets.

Zweedse collega aan het jerken…..ook zonder succes!

Je merkt aan de lucht dat er wat op tilt is…..morgen word het stormweer!!! Windkracht 5 volgens Hellen de vrouw die in het huisje naast ons woont. Vanmorgen ook het weer voor de komende dagen in de gaten gehouden en het word barslecht. Maar goed, het is nog geen morgen…

We stoppen daarom een beetje vroeger om de boot goed vast teleggen aan de steiger en het zeil er met autobanden aan te bevestigen. Op de weg terug nemen we nog wat stekken mee door, maar dan vissen we ze wat dieper af, tot een meter of drie. Dit werkt weer en we krijgen nu ook weer de nodige volgers achter onze jerkbaits.

Als ze niet ondiep willen gaan we ze dieper zoeken!!

In de avond moeten we eerst nog wat stekken zoeken in de luwte, voor het geval morgen toch slecht word. De wind steekt al een tandje bij als we huiswaarts keren en dat word nog lastiger om over ondiepe stukken te varen.

Door de golven en de schuimkopjes is het moeilijk om de rotsen te zien liggen. Morgen lijkt het beste als we enkele de jerks meenemen en de streamers even thuis laten. Eerst nog de verdiende nachtrust…….

Ik word enkele malen wakker van de regen en wind……dat beloofd niet veel goeds… We hebben gekozen om verder door te trekken, hier zijn meer beschutte baaien. Het is wel een 20 km varen van de plek waar we nu zitten. Het weer heeft goed huis gehouden afgelopen nacht, dat is wel te zien aan de omgeving. 

Als we vertrekken krijgen we al behoorlijk wat spatwater binnen, maar als we de lange brug onderdoor zijn is het net of er geen wind staat. Enkel in bepaalde baaien is te merken dat er veeeel wind staat. Hier is echter nog niet veel gevist volgens ons want de vissen zijn hier behoorlijk wild. 

Agressieve aanbeten en volgers komen hier regelmatig voor!! 5-6 vissen vangen we in de eerste baai en dan nog maar te zwijgen over volgers…. Hup, naar de tweede baai, en dan naar de derde… de dag schiet goed op en ook de benzine meter zakt gestaag. Als het een uur of 2 is kunnen we ook hier niet meer vissen. 

Door de harde wind is het water zeeeer troebel geworden en hoge golven en wind is het lastig om de boot te controleren. Op een bepaald stuk voelt Kris met zijn jerkbait dat we in een rotsrijk gebied komen.

Harde wind en golven maken het er niet makelijker om!!!

“Rotsen, stenen!!!” wordt er vooraan gebruld….. Hij moet wel roepen anders hoor ik niets van wat hij zegt, kap op muts op en dan nog een gierende wind!

De fronttroller staat op maximum power tegen de wind in en door de hoge golfslag heeft hij geen stuwkracht….

In een mum van tijd hangen we op de rotsen, ik kan niet met de Honda sturen omdat er overal rotsen liggen…. We raken met de boot geen rots maar we kunnen wel met de voeten buiten boord staan. Ik neem de bootshaak en duw de boot van de hoge rotsen weg, Kris hangt half overboord om met de voeten de boot van de rotsen te duwen.

Wat een hachelijke situatie, de wind duwt de boor dwars op de rotsen en wij met alle kracht ertegen in. Nu is het tijd om te vertrekken, en dat lukt…. We moeten de brug nog onder door en ik vrees het ergste!!!

Voor de brug is alles nog tamelijk rustig en zodra we aan de brug komen komt mijn voorgevoel uit… Onder de brug staan houten palen die 2,5-3 meter boven het water uit steken… De golven komen tot aan de bovenste balk!!!! MILJAAR

Dit is geen lachertje, je ziet de vervaarlijke witte koppen rollen aan de top van de golf. Plots schieter er beelden door mij heen van de “Perfect Storm”, en dit niet alleen. Ik moet de boot tegen de golven in zetten en dat is al een hele klus, de wind komt nog eens van 13:00h en dan komt er een hoop spatwater binnen.

Je voelt hoe de boot met de achtersteven van de golf rolt in het gat, en de steven duikt met de neus in de onderkant van de volgende golf. Ik moet gas bijgeven om de boot naar de top van de golf te krijgen en voel telkens hoe de voorsteven van de golf wil afrollen. Ook moet ik de boot weer bijsturen om dit te compenseren.

De boot blijft net boven op de golf telkens er weer inslaat op de voorkant van de boot. De boeg valt telkens weer in een gat van 1,5-2meter diep, Kris zijn rug krijgt het hard te verduren!! Maar ook mijn arm wordt stilaan helemaal zuur van telkens gas te geven, boot tegen sturen en controle over de boot proberen te houden.

Na 15 minuten varen voel ik mijn arm niet meer en heb er geen gevoel meer in. Ik kijk op de benzinemeter en zie dat er nog minder dan de helft in zit, ik schat 3/5 leeg….dat halen we nooit.

Ik ga voor zekerheid en draai de boot om en besluit de beschutting van de eilanden op te zoeken. De baai waar Gunnar zijn boot ligt moeten we afvissen, hier is het nog te doen. Ik bel hem ook even op met de vraag of we wat benzine bij kunnen tanken en dat is geen probleem.

Dit gaan we eerst doen en praten even bij. Hij had ons ook gezien in de baaien met goed snoekbestand en vraagt hoe het geweest is. De volgende vraag is hoe wij zijn terug gekeerd,“onder de brug?” “jaa, onder de brug” is mijn antwoord. “Dan heb je een probleem gehad” antwoord Gunnar hierop.

“Met dit weer is het niet te doen om via dit kanaal met een open boot naar huis te varen.” Daarom zij we ook een ander route afgeslagen.

Na een tijdje gaat de wind liggen en vissen nog enkele uren in de baai. Kris krijgt vreemde aanbeten op zijn Baby Buster Jerk, het lijkt wel geep. En niet veel later slaat hij hard aan….

Een geep vergreep zich aan een Baby Buster…..?!

Een geep is niet iets waar wij op gerekend hadden, laat staan dat we gedacht hadden er één te vangen. Ik besluit om met een plugje aan de slag te gaan. Ook ik krijg nu enkele tikjes op de hengel…..wat later is te zien wie hier de tikjes uitdeel

Het stikt hier van de snoek volgens sommige…wat doet een baars hier dan?

Op de weg terug stoppen we op het plantenbed waar we van de week de “big mama’s” tegen het lijf liepen. We hebben enkele worpen gemaakt en in de verte loeren donkere wolken …. In een mum van tijd komt er een gordijn van regen op ons af, je ziet geen 30 m ver. Het is een wolkbreuk, zeg maar een tsunamie…..het water LOOPT van onze armen, kap, rug het is net of we in een waterval staan.

Liters water lopen langs je mouwen naar beneden. Komt er nog bij de het hevig begint te onweren, op 15 m van de boot staal de bliksem in het water, Kris zijn radio staat af en begint plots een vreemd geluid te maken!!!

NU word het echt tijd om van het water af te komen. We leggen de boot aan een steiger en zoeken een schuilplaats op… Als de regen is op getrokken keren we huiswaarts, het is goed geweest voor vandaag. De dag erop is er geen zuchtje wind, een groot contrast met de dag ervoor.

Geen zuchtje wind…..maar ook geen snoek.

We kunnen nu wel vier meter diep kijken en het staat vol met planten, her en der vinden we een haring. De één al wat levender dan de ander. De meeste zijn gegrepen door een snoek een vertonen bijtsporen.

Een groot aanbod aan levend aas, waarom dan in een plastic nepding bijten??

Het is echter moeilijk om een visje te vangen, helder geen wind en 25 graden heet!! Op een paar kleinere modellen na lijkt het wel uitgestorven. We hopen morgen op beterschap.

Dit is ook snoek….maar dan nog ukkies.

Het is weer de laatste dag en vandaag moet het gebeuren, de aantallen moeten de hoogte in. We hebben nog een halve tank benzine en daar moeten we de dag mee rond krijgen. De superstekken van enkele dagen terug worden opnieuw onze keuze en niet zonder succes. 

Met de eerste worp is het meteen een vis voor mij…. Net 90 cm en zo dun als een naald, je kunt deze door een fles trekken!! Op de meeste stekken komen de vissen tot aan de boot en dan blijven ze weer hangen. Het is net of dat ze weten dat het de laatste dag voor ons is….miljaar Toch laten we niets aan de wensen over en blijven geconcentreerd vissen. 

Alles wordt tot op de millimeter nauwkeurig afgevist….

Op een bepaalde stek komen we een huisje tegen dat voorzien is van een schildering…. Niet echt vreemd zou je denken, wat graffiti aan de muur…maar wel als je ziet dat het een snoek van formaat is!!!!

Graffiti aan de muur….wel mooi.

Niet alleen de vissen zijn hier overweldigend, ook de natuur is helemaal top. In de verte zien we een grote arend in de lucht hangen. Langzaam komt deze dichterbij, en met een oogblink zit hij net niet op het topje van je hengel. 

Wat kan zo een vogel snel zijn. Het is een zeearend die de dode vissen komen halen van en uit het water. Het indrukwekkende vogels om te zien, volgens Gunnar zeldzaam om te zien in deze streek. Op twee dagen zien we dan ook meerdere vogels langskomen. Ook de gewone visarend zit hier ook vlak in de buurt, meerdere malen per dag komt hij langs om zijn kroost van eten te voorzien.

Net te laat voor een close-up foto.

Als het middag is kijken we langs de kade,gisteren stonden hier honderden mensen op haring te vissen is het net hetzelfde, met tien, twintig, dertig,….. tig aantal mensen staan met de hengel een haring te vangen.

“Waarom gaan we dat niet doen?!”vragen we elkaar af…. Het gas gaat er op en bij de lokale hengelsport worden pluimpjes en veertjes ingekocht. We gaan nu op zoek naar de bekende visballen op de dieptemeter. We willen wat haringen vangen voor de goede zorgen van ons gast gezin. Elke Zweed weet wel een haring te versmaden….

Dikke visballen op het scherm, allemaal haring….waarom zou je dan een jerkbait grijpen!!!!!

We starten en proberen de haringen te volgen……zodra je een aanbeet krijgt komen de andere er op af en haken zich ook vast aan de Paternoster. Meerdere keren halen we een “full pul” uit het water. Dit wil zeggen dat elke haak voorzien is van vis. Zodra je er enkele hebt gevangen komen de andere mee naar boven. Hier moet je medevisser van profiteren, hij laat de pluimpjes zakken en zodra deze op een diepte van 5meter blijven hangen weet je dat alle haken volzet zijn.

Verder dan 5 meter diep zakken de pluimpjes niet….

Als ik op de dieptemeter kijk zie ik niet alleen de haringen maar ook mooie bananen naast de haringen, ik denk snoeken?? Als je de hele dag actief bezig bent en goed vis vangt vliegt de tijd voorbij. Om 17:00h houden we het voor gezien, we keren moe maar voldaan huiswaarts. In het huisje wordt alles in gereedheid gebracht voor de terugreis morgen… Aan alle sprookjes komt een einde!!

Groeten Koen / Kris

Voor meer verhalen. Ga naar: Overzicht