|
|
|
Gewoon weer even verticalen. Na de afgelopen weken met het zware geweld te hebben gevist wilden we onze schouder en rug wat rust gunnen… Niet met die dikke poken vissen en van die klinkers werpen maar relaxt met een licht hengeltje de bodem af peuren. Verticalen dus! Het verschil zit er in dat je met jerken niet al te secuur moet varen en dit met verticalen wel is. Soms moet je de boot net op die 10 cm weten te houden om vis te vangen. Dat moet met jerken niet, je werpt in het rond en bepaalt zelf de diepte waar het kunstaas zwemt. Volgens de weersvoorspellingen zou het een rustige en droge dag worden. Dat is net wat we gehoopt hadden. Als nu de vis nog wil meewerken dan kan ik me geen betere dag bedenken.
De boot ligt op zijn baasje te wachten. Na het succes van de vorige keren willen we het goede stekje toch even bevissen ook al hebben we hier politie controle gehad. Het is toch steeds weer hetzelfde, vertrouwen in de oude stekken… Dat Kris hier weer van profiteert mag duidelijk zijn en strikt hier weer de éérste vis. En dan nog één om trots op te zijn. “Ik denk dat de vis 60 cm is….’ volgens de expert!!
De expert in ACTIE! Het is nog vroeg en dan kunnen we hier wel met een gerust hart vissen…. dat denken we toch! De laatste tijd laten de baarzen het afweten, hoe en waarom dat is voor ons ook een raadsel. Andere jaren vangen we hier best wel mooie vissen… Dit jaar is het toch volledig anders. Op andere plaatsen vangen we snoekbaars, op totaal andere dieptes en andere viswijze. Ik heb het een uurtje geleden nog gezegd tegen kris: ”baarzen, ze zijn helemaal weg hier. “ Tot ik die bekende beten van baarzen voel, die blijven trekken aan je lijn. En bij een aanslag is de staart van je shad verdwenen. De Flu-Go en de Toadjes doen hier goed hun werken en maken die scholen baars helemaal gek. Op een gegeven moment staan we meerdere malen samen met een kromme hengel. Als je de dag zo kan rond krijgen zal het gemiddelde snel stijgen. Maar net zo snel als ze komen zijn ze ook weer weg.
Als ze er zitten moet er van profiteren en vangen… De reden daarvan zal snel opgelost zijn en Kris weet zijn Flu-Go weer in een snoekbaars bek te planten. “Zouden ze hiervan de benen of liever de vinnen nemen?!” vraagt kris. Ik denk eerder aan een snoek van formaat klikko, zo één waar een brasem van 50 cm zo in schuift. Wat het is we komen er nog wel achter. Het is net of we een rijtje wachtende vissen tegenkomen, dan is het baars, snoekbaars en nu zijn de kleinere visjes aan de beurt. Ze vliegen als gekken op de toadjes en slurpen ze volledig binnen. Hoe kleiner de vis hoe gulziger ze zijn.
Ze vreten bijna mijn hengel op!!! Kris weet al werpend nog wat mooiere vissen te strikken. Ook al zijn de omstandigheden goed, het is altijd vermoeiend om een hele dag geconcentreerd te zijn op alles. Het vissen komt meestal op de schipper aan, als deze beste man wat meer naar links of rechts stuurt kan je het wel schudden. Dan is de kans groot dat je de resultaten waar je op hoopt niet haalt! Hierdoor is het voor de kapitein dubbel intensief, sturen en vissen tezamen. Iets waar menige mannen problemen met hebben, twee dingen tegelijk doen. Althans dat zegt mijn vrouw toch tegen mij. Ik denk dat Kris daarom meer vangt dan ik de laatste tijd. Ja, het moet toch ergens aan liggen…. :-) Zo als gewoonlijk weet Kris nu de laatste vis te vangen voor we weer naar de helling terug keren.
De laatste zullen de eerste zijn…. Groeten Koen / kris. Voor meer verhalen. Ga naar: Overzicht |
|
|
|