Nu verkrijgbaar: "The Strike Pro Baby Buster"

Kleur bekennen

Twee weken zijn we niet met de boot weg geweest en daarom begint het nu toch weer te kriebelen. Vanwege het goede weer en de zachte temperaturen gaan we de rivier weer opzoeken en de stekelridders nog eens achterna zitten. De laatste keer vingen we goed op groen en dit willen we toch wederom even proberen, even kijken of het weer gaat lukken.

Kris heeft een nieuwe groene kleur Flu-Go en deze moet het vandaag gaan doen. In de auto is Kris al aan het tellen: ”Hé, 7:45 uur te water, 8:00 uur aan het vissen, dat is om 8:15 uur mijn eerste vis.

Op de eerste stek aangekomen is het toch weer even wennen, zo met de electro backtrollen en vissen. Het is net of ik dit in geen twintig jaar meer gedaan hebt en om dat ik normaal altijd achter het roer zit, zit Kris me uit te lachen.

“Naar links, rechts, niet te snel, sneller, sneller”, is Kris zijn reactie met een lach op zijn gezicht. Hij vist met de Fire Tiger Flu-Go en ik met een Stingray. Op een diepte van 7 meter is het al snel raak. Een snoekbaars van 52 cm hangt met een droge tik van de Flu-Go verticaal hengel aan de lijn. ”Nummer één is binnen en het is, 8:13 uur”, lacht hij.

Enkele meters verder is het weer raak maar nu schut de vis behoorlijk met de lijn en trekt de nodige meters van de reel. “Ik denk dat het zo een gladjanus is”, zeg ik tegen Kris. “Ja, ik denk ook dat het een brasem is”, is zijn antwoord en we staan een beetje relaxt naar de bewegingen van de lijn te kijken.

Hevig kopschuddend en van links naar rechts schiet de vis rond de boot en plots komt hij boven met wijd gesperde bek. Beide schrikken toch een beetje. ”Hé hé, een snoekbaars en nog een mooie ook”, roept Kris.

Weer op de Fire Tiger kleur gevangen en dit op een diepte van 7,5 meter, toch vreemd dat ze enkel en alleen weer groen willen hebben. We vissen verder en de nodige beten volgen maar ik kan er geen een verzilveren. Kris deelt weer een droge tik met de hengel uit en bingo, nummer drie is binnen.

Ik stuur de boot over het talud en eindelijk is er de eerst vis voor mij, ik heb ondertussen wel een groene Flu-Go gekregen van mijn collega. Ik ben weer in de running.

Na enkele uurtjes vissen is de stand 1 - 4 in het voordeel van de groene kleur, ik wil even wat uitproberen en schakel over op een andere kleur. Ik krijg wel de nodige aanbeten maar vangen ho maar en ik word er een beetje suf van.

Plots een mooie dreun op de hengel, ” jaa hangen“, roep ik en voel dat er een mooie vis aanhangt. In het begin gebeurt er niet veel maar dan begint het bonken op de hengel. Een mooie en puntgave snoekbaars ziet het daglicht, gauw een foto en snel weer terug.

“Toch weer op groen hé“, zegt Kris en drilt vis nummer 8. “Waar zitten de baarzen dan toch?“ vraagt hij aan mij. “We zullen eens wat korter tegen de palen aan vissen, daar moet er altijd wel eentje zitten“, is mijn antwoord. Ik heb het nog niet gezegd of daar is al de eerst aanbeet.

Natuurlijk weer voor Kris, maar helaas deze lost. “Dat was er één, ik denk dat we ze gevonden hebben Koen“, lacht hij. We gaan nog eens over de stek en ja, daar is baars nummer één. Voor wie is deze? Voor mijn viscollega.

Hier het zelfde verhaal, groen doet het en de rest laten ze links liggen. Ook geen shad of twister kan het verschil maken. Ik heb veel aanbeten gehad en maar enkele kunnen vangen en ook met een andere kleur Flu-Go gevist, zouden ze dan toch kleuren kunnen zien die stekelridders?

We hebben 14 vissen en allemaal zijn ze mooi en gezond. We hebben heerlijk gevangen en prima visweer, dus de dag is wederom geslaagd.

Koen / Kris

Voor meer verhalen. Ga naar: Overzicht