|
|
|
Oude stekken, nieuwe "Hot Spots" Kris is terug uit Zweden. De vangsten vielen wat tegen door de warmte en nu is hij gebrand om meer vis te vangen met zijn vaste vismaat. Ik heb hem verteld over de goede vangsten die ik behaalde toen hij weg was, dit werkte als olie op het vuur. Op de eerste stek aangekomen reageert Kris: "die gaan we hier effens een gekke bek zien trekken!!!". Ik draai me om en vraag wat er is. Er zit een man langs de kant te vissen, ik had hem nog niet gezien. De stroming is fel en de man zijn lijnen drijven schuin weg, net waar we stoppen met vissen en dit is voor ons alleen maar goed. Ik begin met een roze Sizmic Flu-Go en Kris met een Fire Tiger en bij de eerst drift is het al raak, ik ben nog geen minuut aan het vissen.
Elke drift is het raak en in een 15 minuten tijd sprokkelen we een vis of 9 bij elkaar. De man op de kant heeft alles kunnen volgen en je ziet het aan zijn gezicht, "die twee zijn hier net en pakken zomaar 9 vissen?!". We vissen verder en na een tijdje houdt de man het voor bekeken, pakt zijn spullen bij elkaar en is weg. "Ik heb het gezegd dat hij rare bekken ging trekken" is Kris zijn lachende reactie. Als bij ons de aanbeten wegvallen is tijd om de andere stekken op te zoeken. Deze stekken kennen we al maar hier hebben we al lang niet meer gevist. Kort tegen de kant is het hier al een meter of 5 diep en er zit een kleine ondiepe berg in, altijd goed!! Hier is het Kris die de eerste aanbeet weet te verzilveren, ik krijg de nodige aanbeten maar weet ze niet te verzilveren.
Kris begint een beetje te vervelen en mekkert over het feit dat we hier niet zo veel tachtigers en negentigers vangen. "Het kan toch niet dat we hier nog geen vis tegengekomen zijn die de 80 cm niet haalt, de meeste vissen zijn tussen de 45 & 60 cm", moppert Kris. Dit is nog maar net uitgesproken of hij krijgt een tik op de hengel. Hij wacht een tijdje...en zet de haak. "Ik zit vast", is zijn eerst reactie en de hengel staat behoorlijk krom, nu komt er een slome beweging in en de vis begint rustig aan zijn vluchtpoging. "Dat is een grootte vis, ik zit niet vast...dat is vis en nog een dikke ook", klinkt er nu door de boot en de spanning is van Kris zijn gezicht af te lezen.
Ik draai snel mijn hengel binnen en stuur de boot bij zodat mijn vismaat met de dril kan beginnen. “Hooo, dat zijn ze de vissen, de big mama’s” de lijn giert van de molen en de hengel maakt diepgaande buigingen. De vis komt voor de eerste maal boven..."ja groot, een tachtiger" is de reactie van Kris...en de vis vertrekt weer in de diepte. Na enkele seconden komt hij weer boven en kan hij geland worden. Een Snoekbaars van 83 cm, gevangen op de Flu-Go shad met een Flu-Go verticaalhengel. De visser staat er met een brede glimlach bij.
"Nu wil ik dat je een foto van me neemt", zijn de eerste woorden van Kris die hij kan uitbrengen na de dril. "Dat had je eerder moeten zeggen", zeg ik tegen mijn vismaat die de Snoekbaars terug in het water zet en als dank hiervoor het nodige water over zich heen krijgt als de vis vertrekt. "Ja, daar ligt het aan, we moet dat vaker zeggen" antwoord hij en veegt zijn gezicht af. "Het kan toch niet ......het kan toch niet....het kan toch niet..." begin ik nu maar een aanbeet van een dikke vis zit er nu niet in. Als de stroming weg is gevallen en we nog enkele kleinere vissen weten te vangen vraag ik aan Kris of hij een Snoek wil vangen.
"Ik heb nu al meer gevangen in 4 uur tijd dan in een hele week in Dalsland en dan zijn het ook nog allemaal van die kleintjes daar". Als we de Snoekstek benaderen ligt er nog een boot. Aan de houding van de vissers te zien kunnen we merken dat er van aanbeten het laatste uur geen sprake meer is. We beginnen de drift op een meter of 4 en zo naar dieper water, na twee driften is het raak bij mijn vismaat. "Ja ......Snoekbeet " zegt Kris en de vis begint rond en onder de boot te draaien. Plots komen er luchtbellen boven..."de duikboot heeft zijn tanks gelost en komen dadelijk naar boven" is mijn reactie. Als de vis voor eerste keer bij de boot komt vertrekt deze ook weer meteen met een grote splash waarbij het nodige water over de boot vliegt. De andere boot heeft het ook gezien en de heren staan rechtop in de boot, voor de tweede maal komt de Snoek boven en vertrekt ook nu weer met het nodige geweld de diepte in. "Derde keer, goede keer", zegt Kris en drilt de vis weer tot aan de boot. “Hij ligt naast de boot, schep hem maar", reageert mijn vismaat hier op...."nee, hij gaat nog een keertje springen" en de vis heeft wel degelijk andere bedoelingen. Hij vertrekt weer....de eerste meter al dansend op zijn staart. "Taildancer, taildancer" roepen we beiden en de vis springt volledig uit het water. De andere vissers staan nu op hun visstoelen naar het schouwspel te kijken. "En ik rij voor zulke dingen naar Dalsland?" zegt Kris. We kunnen eindelijk de vis landen en het blijkt de Snoek te zijn van enkele weken geleden. Op de foto en weer terug.
Als afsluiter van de dag trekken we nog even rond de peilers. Ik krijg een mooie aanbeet...wacht even en zet de haak. De hengel buigt als een knipmes en de vis neemt meer draad dan ik ken opnemen, ik denk bij mezelf dat is er weer één.
Nu kan ik weer wat draad winnen en begin het gevecht met de vis te winnen...ik wacht vol spanning hoe groot de Snoekbaars wel is.... De laatste meters komen binnen ....de laatste 50 cm hangen vol slijm..."je kunt al raden wat dit is", zegt Kris al lachend. hahaa. De moed zinkt in mijn schoenen, een Brasem van 60 cm heeft de shad binnen..."dit was net een dikke Snoekbaars" antwoord ik tegen de lachende visser in de boot. Dit laatste viel wel tegen maar voor de rest een schitterende dag met 27 vissen waarvan één Snoekbaars van 83 cm en een Snoek van 90 cm. Groeten,Koen / Kris Voor meer verhalen. Ga naar: Overzicht |
|
|
|