|
|
|
|
Obstakels “……..een obstakel moet je zien als een probleem. En problemen zijn er om opgelost te worden….”, Bulderderde mijn instructeur tijdens mijn Mariniers opleiding. Raar maar waar, maar veel van dit soort kreten en wijsheden blijven je hele leven bij en wat je ermee doet, dat is aan jezelf. Ik spreek dus ook voor mezelf, maar een hoop zaken die ik geleerd heb tijdens mijn 12 jaar lange diensttijd bij zowel de Marine als de Landmacht gebruik ik in het dagelijkse leven en zo ook tijdens het vissen. Of het nu kaart lezen is in de scherentuinen van Zweden, de slechtweersverandering op een zomerse dag op de grote plas of wanneer een soepel visdagje neigt te eindigen in een dagje ‘blanken’ je moet er wat mee doen en uiteraard zo positief mogelijk. Zo zijn mijn zwagertje Joeri en ik aan het einde van het roofvisseizoen aan het vissen op een grote plas bij ons in de buurt. Al 4 uur geen enkel teken van vrind snoek. Geen enkele snoek meldt zich in de vorm van een volger of aanbeet niets en dat terwijl wij op stekken aan het trollen en aan het werpen zijn waar wij geregeld mooie vissen weten te vangen.Nu worden lang niet alle dagen die wij gaan vissen beloond met naar vis riekende handen, maar aan het einde van de winter zijn de wat ondiep liggende watertjes toch zeker verzekerd van vis………toch??? “Hangeuh, nee mis shit…etc etc etc”. Ook in het 5de uurtje vissen weten wij, ondanks een misser van een dikke 70-er nog steeds de nul op ons telraampje te houden. Dit kan zo niet langer en ik besluit om iets anders te gaan doen dan wat wij normaliter gewend zijn in deze periode op dit water. De vis is er dat weten we, maar waar? Dat is de vraag.
Ik besluit om richting het grotere water te gaan en vanaf het diepe gedeelte richting de oeverzone te gaan gooien. Wat ik alleen wel wil gaan doen is niet zomaar lukraak gaan gooien richting kale kanten. Nee, we zoeken de jachthavens en aanlegsteigers van zeilboten op die aan de plas liggen. Mooie obstakels die niet geschikt zijn voor het makkelijke vissen, maar waar je als visser ook nog eens je stuurmanskunsten moet vertonen, zodat niet alleen jij, maar ook je vismaat de gelegenheid geeft om een visje te kunnen vangen. En indien er dan een vis gevangen wordt moet je er ook nog voor waken dat deze niet verdwijnt tussen de palen en diverse touwen en kettingen die een jachthaven rijk is. Voor het mooie waait de wind iets teveel uit noord- oostelijke richting om precies met de boot parallel aan de steigers te driften, maar met een beetje hulp van de elektromotor gaat het prima zo. Op deze wijze werpen Joeri en ik onze jerkbaits en grote softbaits als de; Ghosttail en Magnum Toad overlappend richting de kant. Al vrij snel blijkt onze tactiekwijziging zijn vruchten af te werpen, want Joeri mist een volger, omdat hij te snel zijn Ghosttail uit het water haalt. Ik zelf had daar geen moeite mee, want mijn Ghosttail zwom nog ongeveer 3 meter achter die van Joeri en moest nog langs vriend snoek komen.
Helaas voor Joeri, maar na twee mislukte pogingen op nog geen 2 meter van de boot af knalde er een leuke 60- er op het kunstaas. Het vertrouwen is weer terug en we driften rustig verder al werpend tussen de steigers en kades door. Weer een misser voor Joeri, maar helaas deze groene rakker laat zich niet meer zien, dit in tegenstelling tot een dikke 80-er die vanonder een steiger vandaan op mijn Magnum Toad (grote pad) schiet. Een Magnum Toad is een soort anabole rubberen kikker die ik voorzien heb met een 14 grams jigkop. Het enige wat overblijft van deze aanval zijn een aantal halen op één van de kikkerbenen en zelfs een tweede poging eindigt in het voordeel van de snoek. Joeri heeft waarschijnlijk de avond voordat we gingen vissen een jaarabonnement gehaald op het missen cq verspelen van vis, want 3 maal achter elkaar mist en lost hij vis met als excuus dat het toch wel lastig vissen is tussen de steigers. Even lijkt het erop dat het over is met de actie, totdat mijn Magnum Toad direct na het raken van het water wordt gepakt door een mooie 70-er, die keurig op de enkele haak vast zit. Een fotootje en weer terug onder de steiger in de schaduw daar waar zij vandaan kwam.
Tijdens het verplaatsen van de ene naar andere stek trollen wij ons kunstaas achter de boot langs de nieuwe stek, al voordat wij deze gaan uitkammen. Ik laat Joeri zo’n halve meter van de steiger zijn kunstaas aanbieden en net voordat wij voorbij de laatste steiger zijn knalt er een grote snoek op zijn Ghosttail, die over de volle breedte zijn of haar tanden achter laat samen met een verbouwereerde Joeri. “Het is niet mijn dag vandaag”, meld Joeri mij, waarop ik terug antwoord dat hij vroeger naar zijn bed moet ’s avonds, waardoor hij overdag wat scherper is.
Misschien doordat ik hem lichtelijk heb geprikkeld middels mijn opmerking besluit Joeri ipv vanaf de boot te gaan werpen het vanaf de steiger in de jachthaven het te gaan doen. Goed en wel heb ik hem afgezet of hij staat een leuke snoek te drillen. Ik pak direct mijn camera en heb beide als aandenken vereeuwigd, want met deze vangst van Joeri kwam aan deze dag een einde. De obstakels in de vorm van steigers en palen waren problemen die opgelost moesten worden, hierdoor zijn we de dag toch geëindigd met een positief snoeksaldo. Met vriendelijk visgroet, Léon Cramer Voor meer verhalen. Ga naar: Overzicht |
|
|
|
