Nu verkrijgbaar: "The Strike Pro Baby Buster"

Op de rivier (Deel 1)

Na een weekje Zweden is het dan zover, je mag weer vissen in Nederland op roofvis!!! Dan kom je weer met 101 vragen op de proppen ...waar, hoe diep, met wat....hoe groot? Allemaal vragen waar je later op kan antwoorden, als de eerste visdag achter de rug is.

De opening hebben we niet kunnen meemaken op 26 mei want toen kwamen we terug uit het hoge noorden. We hebben wel de nodige telefoontjes gehad van mensen die wel aan het vissen waren die dag, ik kan je verzekeren dan druk je het gaspedaal toch iets dieper in.

We zouden op onze oude stek (de rivier) beginnen. Het is toch weer twee maanden
geleden dat we nog eens hier waren dus hoe zou het verandert zijn? "Met wat begin jij Kris?" is de eerst vraag aan de helling. "Ik zie seffens wel als ik het water bestudeert heb". We starten niet te diep, dit zijn we nu gewend na een weekje Zweden op snoek. En het is toch altijd weer wennen als je zo een hele week staan jerken en streameren hebt. Dan is en blijft zo’n verticaalhengel een licht stokje.

Ik kies voor de bekende formule ….Groene Flu-Go en Kris begint met de hopla –hopla methode, dit is niets meer dan de shad ingooien en dan met korte tikjes de shad terug vissen. Het stroomt weer lekker hard op de rivier, helemaal naar onze wens. We zijn wat later vertrokken en komen pas om 10:00 op het water.

Op de oever zit ook weer volk en op het eerste gezicht niet speciaals …..is het niet dat het weer een bepaald soort visser is, eentje uit het voormalige Oostblok. “Kloppers op de kant “grommelt Kris. We beginnen en bij de eerst drift al meteen twee vissen, dat kan niet beter als dit de hele dag zo doorgaat …. Op de tweede drift laat ik de boot een beetje dieper en verder driften….TOK!!!! ….een beetje waarvan je pols uit de kom springt en de rest van je lijf pijn doet.

Met de stroming lijkt dit wel een BIG-GAME vis wat een kracht. Als de vis naast de boot komt is het euforie al om, een dikke snoekbaars word met zorg binnenboord gehaald, meten en foto ….Terug.

Dit is ook door de andere man gezien…… Al snel daarop volgt er weer een aanbeet voor m’n collega, niet de grootste maar ook weer een mooie snoekbaars. In een uur of 2 vangen we 15 vissen, mooie vissen tussen de 50-80 cm. “Ik ga nog een keer wat dieper, meestal liggen hier de big mama’s net iets dieper als de rest”, zeg ik tegen de tweede man aan boord. “Dan trek ik met een zware loodkop door het geultje“, antwoord Kris.

We zijn nog geen metertje weg of er volgt al een dreun op zijn hengel….”aaa, ik mis er één!!!”, hij laat de shad terug zakken ….. PATAAAT…”ja hangen, een dikke denk ik “, brult Kris het uit, en ik zie hoe er de nodige meters lijn uitvliegen. De vis zit direct aan het oppervlak en we denken beide aan een snoek. Deze gedachten worden direct gewist als we de vis zien, een KASTEEL van een snoekbaars…..93 cm laat de meetlat weten.

Op zulke vissen moeten we zuinig zijn en met het nodige respect wordt de vis terug gezet, hierdoor drijven we af van de plek….. De kantvisser heeft dit ook opgemerkt en vind dit het ideale moment om de stek in te pikken. “We moeten snel terug want dadelijk zit de Poolse visser op de stek met al de gevolgen van dien”.

En ja, het is zoals we gedacht hadden en de strijd om de stek is begonnen….de man holt als een bezeten naar de stek met twee hengels in de hand…en wij vol gas met een kleine motor tegen de stroom in… We komen samen aan….en kijken elkaar streng aan, de man maakt aanstalten om met het lood naar de boot te werpen…

Dit is buiten Kris gerekend die luidkeels roept”, nee, nee niet inwerpen ginder is uw stek!!!!!”. Kris heeft niet zo goed geslapen en ook de aankomst was wat later als gepland dus ….een beetje prikkelbaar. De man doet of hij het niet verstaat,”nee, nee je hebt me goed verstaan, ginder is het te doen voor u”, galmt het weer.

De man geeft weer geen reactie …..”zeg moet ik eens tot daar komen of wat?!!!”

“Het is hier toch groot genoeg“, roept de man in het gebroken Nederlands…..”jaa, dan moet gij daar maar gaan vissen” is Kris zijn antwoord. Er volgen de nodige Poolse woorden naar onze richting…wat ik weet het niet, maar niet veel goeds denk ik.

Kris maakt met een handgebaar bekent dat hij het meent en de man neemt wijslek de benen. “Jaa, ga daar maar zitten en blijven zitten”, brult Kris hem na. “Die vent luistert beter dan mijn eigen hond!!!” lacht hij.

Ik kan het best begrijpen dat hij op de stek wil vissen, hij zit er al 4 uur zonder een tik en wij meppen de ene na de andere vis voor zijn neus weg. “Wat moet die man nu doen?” vraag ik aan Kris. “Het enige wat de man mag doen is tellen hoeveel vissen wij hier vangen!!”

Na dit voorval vissen we verder en driften al verticalen de stek af en trekken met zware loodkoppen de softbaits terug tegen de stroom in. We weten nog enkele vissen te vangen voor het minder word met aanbeten.

Kris schakelt over op de Flu-Go en dat dit op een paling lijkt zal snel blijken als hij een snoekbaars vangt die een paling uitspuugt.

Op het einde van de dag staat de teller op 42 stuks, maar Kris wil er nog zeker ééntje bij vangen …. Ik trek de boot nog over een laatste stek waar hij nog een baars weet te haken.

Voor de eerste dag geen klagen, we zijn echter benieuwd hoe het ons de volgende keren zal vergaan….

Groeten Koen/Kris.